Przynajmniej w kulturze różnych epok i społeczeństw jako uosobienie ludzkich lęków oraz marzeń. Interpretacja opowieści o nieumarłym jest rzeczą fascynującą. Pasożyt wciąż jest zagadką, wieloznaczną metaforą, z którą zmierzyło się już niemało wielkich autorów i filozofów. Dziś wampir zmienił się i ożył w literaturze fantasy. Trudno przestraszyć go krucyfiksem, gdyż pozostaje w bardzo dwuznacznych relacjach z Bogiem. Jest drapieżnikiem, lecz rozleniwia
go fakt, że ofiary czasem oddają mu się chętnie i dobrowolnie. I tylko pochodzenie Kainity nie jest tajemnicą – przodkowie bestii zostali opisani i nazwani w Biblii… Żyjemy w świecie ponowoczesnym, a wampir czuje się w nim bardzo swojsko. Czym kierowaliśmy się my, czytelnicy i twórcy, decydując się wskrzesić krwiopijcę?

PAWEŁ CIEĆWIERZ urodził się 30 lat temu na Śląsku. Absolwent filmoznawstwa i doktor literaturoznawstwa Uniwersytetu Śląskiego. Fantastyką zajmuje się od strony praktycznej i teoretycznej, jako literaturą mityczną i alternatywą dla wyeksploatowanej artystycznie współczesnej awangardy. Teksty kulturoznawcze publikował m. in. w Dialogu, Opcjach i Kulturze Popularnej. Opowiadania Pawła ukazały się w Science Fiction, Fantasy i Horror, Arkadii oraz w antologii Bez bohatera (2005). Stały współpracownik czasopisma internetowego
Creatio Fantastica. W 2009 r. ukazał się jego znakomity zbiór opowiadań grozy Nekrofikcje. W przeszłości pracował w wypożyczalni wideo, prowadził program filmowy dla lokalnej telewizji, był reporterem brukowego dziennika, nauczycielem angielskiego w szkole podstawowej, tudzież skandynawskim malarzem domów.
Obecnie organizuje i prowadzi przeglądy kinematografii światowej w jednym ze śląskich kin, a na życie zarabia gadaniem.