Brian W. Aldiss to jeden z najwybitniejszych pisarzy science fiction. Za swoją twórczość wielokrotnie nagradzany. Takie powieści jak Cieplarnia, Non stop, Mroczne lata świetlne, Siwobrody – weszły do kanonu dzieł SF. Ale najsłynniejszą jego książką, od lat niezmiennie cieszącą się największą popularnością wśród czytelników jest Trylogia Helikonii, stawiana w jednym szeregu z Diuną Herberta, Majipoorem Silverberga czy Hyperionem Simmonsa.

 

Helikonia to planeta należąca do układu z dwoma gwiazdami, które obiega po długiej, karkołomnej orbicie. Planetą raz rządzi sroga zima, innym razem upalne lato. Niby nic nadzwyczajnego, tylko że te pory roku trwają setki lat, przez wiele pokoleń. Pory roku determinują też życie na Helikonii. Zimą włada nią cywilizacja ancipitów, a latem humanoidów. Obie rasy są do siebie nastawione wrogo i dążą do wyniszczenia przeciwników. Budowanie i upadek cywilizacji śledzą zaś ze stacji Avernus, umieszczonej na orbicie Helikonii, wysłannicy Ziemi.

 

Aldiss pisze science fiction w niewyobrażalnej, monumentalnej skali.

Wspaniały sukces.

 

Powieść jest laureatką John Campbell Award, British Science Fiction Award, była nominowana do Nebuli i Locusa.